یک کشو نامرتب به دلیل داشتن چیزهای زیاد نیست، بلکه به دلیل فقدان "نظم قابل تنفس" است. بسیاری از مردم فکر می کنند که سازماندهی به معنای پاک کردن، پرتاب کردن چیزها یا شلختگی است. در واقع، سازماندهی واقعاً پایدار به این معنی است که به هر آیتم کوچک یک نقطه مشخص و مرز مشخص داده شود. منطق اساسی تقسیم‌کننده‌های پلاستیکی تبدیل "آشوب بصری" به "شفافیت ساختاری" است-که تعداد موارد را تغییر نمی‌دهند، اما نحوه دسترسی شما به آنها را کاملاً بازتعریف می‌کنند. مطالعات ارگونومیک نشان می‌دهد که وقتی اقلام کوچک (مانند جوراب، لباس زیر یا کابل‌های شارژ) در محفظه‌های 10×10 سانتی‌متری قرار می‌گیرند، کارایی تشخیص مغز تا حدود 40 درصد بهبود می‌یابد و تعداد حرکات بازیابی به طور متوسط 2.3 بار در روز کاهش می‌یابد. این جادو نیست. این یک تنظیم ظریف برای شناخت فضایی و عادات رفتاری است.
کشو را باز می‌کردم تا جوراب‌های درهم در یک توپ، لباس‌های زیر که به‌طور تصادفی روی هم چیده شده‌اند، و گره‌های مو در گوشه‌های غیرقابل دسترس قرار گرفته بودند را پیدا کنم-تا زمانی که جداکننده‌های پلاستیکی مدولار را امتحان کردم.
آنها سبک وزن و در عین حال محکم هستند. زبانه های به هم پیوسته نیازی به چسب یا سوراخ ندارند، و به شما امکان می دهد به راحتی طرح بندی ها را پیکربندی کنید-خواه شبکه 3x4، بخش های مورب یا محفظه های تو در تو در اندازه های مختلف.
نگهداری جوراب؟ آنها را در یک ردیف عمودی قرار دهید تا الگوها در یک نگاه قابل مشاهده باشند. لباس زیر؟ از محفظه های پهن برای پایه و از محفظه های باریک برای کناره ها استفاده کنید تا فنجان ها فرو نریزند. هدفون، درایو USB، یا جعبه قرص؟ محفظه‌های کوچک{2}}آنها را بدون جابجایی به طور ایمن در جای خود نگه می‌دارند.
بهترین بخش این است که آنها با هر کشو{0}}عمیق یا کم عمق، چوب یا فلز، کابینت های قدیمی یا واحدهای جدید کار می کنند. فقط زبانه ها را به سمت پایین فشار دهید تا جا بیفتند، و می توان آنها را برداشته و بدون برجای گذاشتن اثری جابه جا کرد.
حالا، هر بار که کشو را باز می‌کنم، احساس می‌کنم دنیای کوچکی را آشکار می‌کنم که بی‌صدا برای نظم کالیبره شده است.
منظم ماندن لازم نیست یک کار طاقت فرسا باشد. شما هنوز آن جداکننده را پیدا نکرده بودید-که کاملاً با ریتم زندگی شما مطابقت داشته باشد.
